در حالت ایدهآل، قبل از اینکه برای خرید بذرها به فروشگاه بروید، بهتر است کتابها و مقالات تخصصی درباره پرورش گیاهان خوراکی در خانه را مطالعه کنید. متأسفانه من فقط چند مقاله سطحی در این زمینه خواندم، آنهم وقتی که ایده باغچهی خانگی روی طاقچه را در سر داشتم. به همین دلیل، اشتباهات زیادی کردم که بدون شک بر روی برداشت من تأثیر خواهد گذاشت. اما از اشتباهات درس میگیریم و امیدوارم تجربیات من برای دیگر باغبانان تازهکار مفید باشد.
من با خواندن کتابها شروع نکردم، بلکه مستقیماً سراغ بذرها رفتم. اینها بذرهایی بودند که تهیه کردم: شوید “سالیوت”، شوید “آمبروزیا”، استراگون (همان ترخون)، پیاز شنیط (که به آن پیاز ریز یا پیازچه هم میگویند) و ملیسای لیمویی.
علاوه بر این بذرها، دانههای قدیمی شوید و جعفری که در جعبههای کبریت مرطوب از پدربزرگم باقی مانده بود را هم پیدا کردم.
استفاده از دستورالعملهایی که روی بستهبندی بذرها نوشته شده بود، به نظر خیلی ساده میآمد، و من دوست ندارم راههای ساده را انتخاب کنم :) پدربزرگم (که ۵۰ سال سابقه باغبانی و پرورش انگور دارد) همیشه بذرها را قبل از کاشت خیس میکند. من هم همین کار را انجام دادم:
برای ایجاد یک گلخانهی کوچک، از قالب یخ، پنبه و باند استفاده کردم. چند روز پیش بارش سنگینی داشتیم و حدود ۵۰ میلیون تن برف در سه روز بارید، من هم یک سطل برف جمع کردم تا آب ذوبشدهی آن را برای بذرها ذخیره کنم. پنبه را در آب گرم خیس کردم. یک تکه باند روی پنبه گذاشتم، و سپس چند دانه روی باند قرار دادم. با اسپری کمی آب روی دانهها پاشیدم و قالب یخ را با فیلم پلاستیکی غذایی پوشاندم.
این گلخانهی کوچک را روی شوفاژ گرم گذاشتم و برای احتیاط، یک حوله ضخیم بین آنها قرار دادم. یک قالب یخ دیگر داشتم و سیرهای جوانهزده… این چیزی است که به دست آمد:
سر سیرها را با دقت کمی بریدم تا قسمت خشکشدهی آنها جدا شود و جوانهها راحتتر رشد کنند. حالا همه چیز را به حال خود رها میکنم تا شب بگذرد.
